Gubitkom imovine Republika Srpska gubi sebe

Pojam "državna imovina BiH" isfabrikovao je Ustavni sud BiH svojim neustavnim odlukama. Sve one počinju odlukom broj U-1/11 od 13.7.2012. godine. 

U toj odluci Ustavni sud BiH je najprije konstatovao ono što može konstatovati svaki pažljivi čitalac Ustava BiH, a to je, kako stoji u stavu 63. navedene odluke tog suda, da:

"Ustav Bosne i Hercegovine ne sadrži nijednu odredbu koja se odnosi na državnu imovinu".

Kada se konstatuje ova istina, onda iz nje kao jedini ispravan zaključak proizlazi da ne postoji državna imovina BiH i da BiH nema ustavnu nadležnost da donosi zakone o tome.

A takve odredbe nema u Ustavu BiH niti je moglo biti zato što je najprije Rezolucijom Savjeta bezbjednosti UN broj 942, od 23.9.1994. godine, taj organ odobrio podjelu teritorije između Republike Srpske i Federacije BiH, tako da Republici Srpskoj pripada 49% teritorije u BiH, a Federaciji BiH 51%.

Na osnovu te rezolucije Savjeta bezbjednosti UN zaključen je Aneks 2 Dejtonskog sporazuma, o razgraničenju između Republike Srpske i Federacije BiH, tako da je i tim međunarodnim ugovorom propisano da Republici Srpskoj pripada, to jest da je njeno, 49% teritorije, što znači da su njene sve javne nepokretnosti na toj teritoriji (zemljište, šume, rijeke, jezera), kao i mineralne sirovine i druga prirodna bogatstva pod zemljom.

Time su istovremeno prestali da važe i svi propisi bivše Socijalističke Republike BiH i prava koja su iz tih propisa proizlazila za bivšu SR BiH, jer kada se donesu pravni propisi u vidu Rezolucije Savjeta bezbjednosti UN broj 942 i Aneksa 2 Dejtonskog sporazuma o teritorijalnoj podjeli i razgraničenju između Republike Srpske i Federacije BiH, oni znače prestanak ranijih propisa bivše SR BiH o pitanjima državne imovine i prava koja je po osnovu tih propisa, kojih više nema, imala bivša BiH.

Zato, dakle, Ustav BiH ne sadrži nijednu odredbu o tzv. državnoj imovini.

Uprkos tome, Ustavni sud BiH u odluci broj U-1/11 u stavu 73. iste odluke fabrikuje svoj pojam "državna imovina" rekavši u tom stavu da: 

"Državna imovina reflektuje državnost, suverenitet i teritorijalni integritet Bosne i Hercegovine i čini integralni dio ustavnih karakteristika i ovlaštenja države".

Ovako isfabrikovana rečenica Ustavnog suda BiH, kakve nema ni u jednom dijelu Ustava BiH, je po svojim pravnim osobinama jedan normativni iskaz, tj. jedna norma koju je stvorio Ustavni sud BiH, suprotno Ustavu BiH, Rezoluciji broj 942 Savjeta bezbjednosti UN i Aneksu 2 Dejtonskog sporazuma.

I na osnovu te svoje neustavne "norme", a ne onoga što piše u Ustavu BiH, Ustavni sud BiH je neustavno presudio ne samo u predmetu broj U-1/11, već i u svim kasnijim predmetima sve do danas, neustavno tvrdivši da postoji tzv. državna imovina BiH i da BiH navodno ima ustavnu nadležnost da donosi zakone o tome.

Iz tih razloga Republika Srpska nikako ne može i ne smije prihvatiti odluke tog suda o navedenom pitanju,  jer je svakom od tih odluka grubo povrijeđen Ustav BiH. Osim toga, Republika Srpska to ne smije učiniti i zato što svaka od tih odluka vodi u njen nestanak.

Evo samo nekoliko primjera za kraj, koji to potvrđuju.

Ako bi se prihvatile neustavne odluke Ustavnog suda BiH o tome, to bi značilo da postoji tzv. državna imovina BiH, iako njeno postojanje nije propisano nijednom odredbom Ustava BiH.

A onda bi prihvatanje tog neustavnog pojma dalje vodilo u donošenje zakona na nivou BiH o tzv. državnoj imovini, koji bi uspostavio državnu imovinu, odnosno svojinu BiH, čime bi Republika Srpska prestala biti titular tog prava.

I na kraju, Republika Srpska ne bi na taj neustavan način izgubila samo svojinu, već i suštinske ustavne nadležnosti koje je čine republikom, a ne mjesnom zajednicom.

Naime, na navedeni način Republici Srpskoj bi prestalo pravo da donosi zakone o geološkim istraživanjima, o rudarstvu, o šumama, o vodama, o stvarnim pravima, o uređenju prostora i građenju, i brojne druge zakone, pošto zakone o svemu tome može da donosi samo onaj kome pripadaju te nepokretnosti i prostor.

Zato će, dakle, neustavno fabrikovanje tzv državne imovine BiH od strane Ustavnog suda BiH, i domaćih i međunarodnih snaga u njegovoj pozadini, za Republiku Srpsku značiti ne samo gubitak njene imovine nego i njen nestanak.

Dr Milan Blagojević